Source: Assita Kanko: waarom EU-uitbreiding met nieuwe lidstaten problemen creëert | De Telegraaf
Assita Kanko: de EU uitbreiden, wie zit daar nu op te wachten?… of … wie zit er nou op oorlog te wachten?… Door de volksbril bekeken, zit daar niemand op te wachten natuurlijk… maar zoals we weten is het niet van belang wat volk wil. Volk bepaalt dus ook helemaal niets…
Het zijn steeds dezelfde machtsblokken die zolang trekken en buigen aan de natuurlijke krachten tot hun wens-samenleving op kunstmatig geforceerde wijze eindelijk passend gemaakt is of hun droomvolk eindelijk kan arriveren.
Het oude volk is verwend, stelt eisen, wil teveel vrijheden en mobiliteit, wil uitkering (al of niet bij ziekte), wil AOW en pensioen, wil de controle over het eigen leven en zoveel mogelijk onafhankelijkheid van overheden en instanties… Al dat acht het geldregime ongewenst en wordt in de komende nieuwe orde niet meer gefinancierd en toegestaan. – Welvaart vs. welzijn…
Het zijn dezelfde “progressieve” figuren die voortdurend bezig zijn met hervormingen die de natuurlijke orde moet doen verdwijnen door tégen de menselijke natuur te regeren. Ze willen immers steeds maar hervormend vooruit… naar HUN droomwereld. Steeds verder en “vooruit” naar meer “economische groei en welvaart”, nóg meer “gelijkheid en rechtvaardigheid”, naar nóg meer heterogeen multi- cultureel volk, naar nóg meer “de wereld redden” en naar nóg meer EU-leden en zodoende nóg meer consumerend volk dat in hun ogen onder controle gebracht kan worden.
Behoudende partijen, groepen en individuen die hun volksvijandige progressieve fratsen niet accepteren, zijn het establishment een doorn in het oog. Ze worden daarom genegeerd, verboden, gecriminaliseerd, aangeklaagd en vervolgd… door mensen die nooit gekozen maar altijd op sleutelposities geplaatst zijn, zoals bijvoorbeeld rechters, burgemeesters of bazen en leden van allerlei (geheime) diensten…
Gelet op hun (wan)daden zijn ze zelfs te beschouwen als gevaarlijke sekteleden. Het risico bestaat daarom dat later hun motto zal zijn: geaccepteerd of geliquideerd. Onze leiders kennen immers maar één geldige marsrichting: “Vorwärts immer, rückwärts nimmer” (Erich Honecker)…
Gelet op onze eerdere vaststelling dat het “oude” traditionele Nederland al grotendeels vermorzeld is, wordt het in de vredelievende super-democratische EU steeds gevaarlijker om een mening te uiten die anderen niet bevalt. Het hijsen van de vlag wordt mediaal en politiek al als provocatie beschouwd, terwijl andere vlaggen, van Oekraïne tot Palestina en de regenboogvlag als vanzelfsprekend worden geaccepteerd.
Langzaam verschuiven de prioriteiten van discussie naar repressie en nóg meer volkscontrole. De eeuwige hervormingsdrang die volstrekt tegenstrijdig is aan wil en natuurlijke voorkeur van de eigen oorspronkelijke bevolking gaat de volgende autoritaire fase bereiken… -DGZ-