There are many reasons why the prospects of the US are better than the prospects of Europe, but demographics is a major one. Births in the EU are collapsing, but staying more or less stable in the US. Declining populations don’t increase prosperity, they lead into poverty. pic.twitter.com/D33hch4aM5
— Michael A. Arouet (@MichaelAArouet) August 20, 2025
Eén van de zwaarwegende gevolgen van de gecreëerde (tijdelijke en gekochte) welvaart die niets met welzijn te maken heeft…
Het geldregime wíl steeds een samenleving die hoofdzakelijk in haar voordeel functioneert, en omdat dat regime altijd wint, werd ook de consumptiemaatschappij gerealiseerd. Ten koste van alles… ook ten koste van het klassieke gezin en dus ook ten koste van het aantal geboorten. Die catastrofale demografische ontwikkeling vele jaren later was BEKEND. Men wist wat er ging gebeuren. De schuld van die hedendaagse “problemen” zoekt men dan liefst steeds bij anderen.
“Misschien begint het te dagen waarom de mensenrechten, waaronder de rechten van de vrouw en de emancipatiebeweging vanaf die tijd een machtige opwaardering moesten krijgen… Ze hebben er allemaal willens en wetens aan meegewerkt.” – The Middle Class Retirement Nightmare And The Retirement That May Never Happen
Ongedekt geld was de sleutel tot hun succesformule. Men kon en kan er alles en iedereen mee kopen; er is altijd genoeg. De selectieve verdeling van de apennootjes werd de opdracht. Alleen wie zoet is krijgt lekkers, oftewel het geld vloeit bij voorkeur naar hen die HUN belangen dienen…. van beneden naar boven…
De verantwoordelijken maken graag gebruik van de tijdfactor. De effecten op lange termijn worden gemakkelijk vergeten. Men kan de relatie niet meer leggen tussen de 50-60 jaar geleden genomen besluiten en de fatale uitwerkingen nu. De schuldigen zijn daarom ook niet meer te achterhalen. Dat wil men natuurlijk niet. Die sporen naar die “democraten” moeten uitgewist worden…
Eén ding staat vast: het waren ook destijds politiek gewilde beslissingen die vooraf gingen aan de huidige fatale uitwerkingen. Het volk vroeg daar niet om. Het volk werd ook toen beïnvloed en gaar gestoomd voor een geheel andere samenleving waarin kinderen, werklozen, ouden, gehandicapten en zieken alleen maar storen. Die zorg als oorspronkelijke gezinstaken nam de overheid voor haar rekening. Aan het begin van de geldcyclus kan immers het ene gat gemakkelijk en onopvallend met het andere gevuld worden.
“Sinds 1971 ging het imperium al over in de neergaande fase van financiële expansie waarin de kapitalisten zich zijn gaan toeleggen op bankieren, speculatie en andere NIET-PRODUCTIEVE activiteiten.” Niemand klaagde… Gratis geld is mooi, tenzij er tekorten gaan optreden. Dan komt het prijskaartje en de verantwoordelijk kunnen zich plotseling aan niets meer herinneren of weten het al niet meer…” – Nederland is toe aan daadkrachtig kabinet, oproep uit samenleving lijkt aan dovemansoren gericht
De consumerende tweeverdieners moesten alle ruimte krijgen om zoveel mogelijk ongedekt geld te verdienen dat net zo snel weer uitgegeven diende te worden. Het financiële uitgeef-circus en de producerende industrie dienen immers op volle toeren te draaien, tot en met vandaag… en uiteindelijk tot HUN oorlog die al HUN problemen oplost, uitgebroken wordt. Alle sporen naar de ware schuldigen zijn dan uitgewist. De klad zit er in ieder geval al geruime tijd zichbaar in.
De peperdure opvang en de zorg voor iedereen, van AOW via toeslagen en zorg, tot en met uitkeringen voor elke doedel die om welke reden dan ook niet werkt, zijn op den duur niet meer te financieren. HUN geldsysteem werkt immers maar tijdelijk als HUN flappentap… en we weten dat HUN (ongedekt) geldsysteem de kop van de slang is.
Het is te lang geleden. Men weet het niet meer en men wíl het niet meer weten. De huidige generatie dient zover niet meer terug te gaan en dus komt het onderwerp dat veel oorzaken van de huidige door de politiek zelf veroorzaakte “problemen” belicht, ook niet ter sprake. Dat is natuurlijk gewild.
Geen slapende honden wakker maken en de schuld steeds bij anderen zoeken, is daarom HUN motto. Wie HUN voor dat doel opgebouwde vijanden en schuldigen zijn, lezen we vrijwel dagelijks in HUN media: de “soevereinen”, de Chinezen, de conservatieven, de realisten, Poetin en “anti-institutionelen”, oftewel iedereen die HUN werkwijze allang doorzien heeft en JUIST DAAROM een andere mening heeft… -DGZ-