Source: ’Lerarentekort vraagt andere oplossingen’ | Binnenland | Telegraaf.nl
Prachtig, al die zelfgemaakte problemen die men bijgevolg niet kan, wil en mag oplossen… en steeds worden de negatieve gevolgen doorgeschoven “naar beneden” onder het motto: zoek het nu zelf maar uit, wij hebben geen echte oplossing.
Wie iets verder en nauwkeuriger kijkt, ziet dat het in feite al zo’n 40 jaar zo loopt. Veel geblaat en weinig wol… Er mag immers niet al te veel veranderen. Afwijken van de uitgezette koers is taboe.
“Men doet ALSOF men naar aanleiding van al die “onderzoeken en raadplegingen”(of verkiezingen) iets fundamenteel zou willen veranderen, maar dat MAG HELEMAAL NIET… en daarom doet men steeds alsof men criminaliteit nu echt wil gaan aanpakken, alsof men het vermeend gebrek aan arbeidskrachten wil oplossen, alsof men “gevaarlijke virussen” zou willen bedwingen, alsof men de opgehoopte schuldenbergen terug gaat betalen, alsof men vrede, vrijheid en democratie zou nastreven, alsof de welvaart eeuwig zal duren en niet slechts gekocht en tijdelijk is… De massa wordt wijsgemaakt dat er sprake zou zijn van een logische en dus werkbare wereld die nooit vergaat…” – Trek je hoofd maar liever in…
Een en ander heeft wel tot gevolg dat de media als propaganda-kanalen van het regime én alle leden van het politiek samenraapsel steeds iets te doen hebben: jarenlang doelloos kletsen over de negatieve gevolgen en eventuele oplossingen… die er dan niet kunnen of mogen komen…
Het zou de klok terugdraaien betekenen en dat zal niet gebeuren: minder mensen aan het werk, éénverdiener wordt weer de norm, gezinsinkomen keldert, belastingen en heffingen op lagere gezinsinkomens dalen enorm, consumptie en BTW-opbrengsten storten in, fulltime werken wordt weer de norm… enerzijds… Anderzijds vervallen uitgaven voor het toeslagenstelsel, de jeugdzorg en de kinderopvang…
Men heeft de situatie destijds immers bewust zodanig geconstrueerd dat steeds het geldregime als hoeder van het geldsysteem op termijn de grootse profiteur is. Als dan later en aan het eind van de geldcyclus problemen opduiken, schuift men de problemen door naar beneden, zoals men dat bijvoorbeeld ook via regionale overbevolking doet bij het gecreëerde tekort aan betaalbare woningen. Ook hier slaat men de weg terug niet in, met als gevolg nog meer tekorten, meer onleefbaarheid en meer onvrede… -DGZ-