Source: Oliecrisis ernstiger dan jaren zeventig: gevolgen voor economie langdurig | De Telegraaf
Huidige bestuurders zullen geen problemen met een hoge olieprijs hebben. Fossiele brandstoffen werden door hen toch al met de nek aangekeken en hoog belast om het verbruik te beperken (of om financieel af te romen!)…
Kunnen ze echter de transitie van fossiele brandstoffen naar zonne-, wind- en kernenergie niet of niet voldoende compenseren, is het zaak dat de burger en Poetin (of China, Iran, Noord-Korea) daarvoor verantwoordelijk gesteld gaan worden. Van het grootste belang is steeds dat de bestuurders NIET verantwoordelijk zijn.
Energy is prosperity, relevance, and geopolitical security.
— Michael A. Arouet (@MichaelAArouet) March 21, 2026
One cannot run industrial countries on wind and solar. One cannot defend Europe with wind and solar.
What else needs to happen for Europe to finally wake up, invest in nuclear again, and tap its gas reserves? pic.twitter.com/WZyDwOf72q
De raddraaiers zullen er uiteindelijk niets om geven. Hoe omvangrijker het “probleem” of de “crisis”, des te gemakkelijker is de massa bang te maken en aan te sturen.
“Telkens als de wereldorde en de wereldmacht in het geding zijn of grotere wereldhervormingen zich aankondigen, wordt het dolle (oorlogs)pret en nemen wanorde, verwarring en onzekerheid steeds meer toe.” – Wereldorde en wereldmacht…
“Stage 6″ is de oorlogsfase, waar regels, afspraken en overeenkomsten niet meer gelden…” – “Stage 6. The period of Great Disorder…”
Het deert realisten allemaal niet. Ze kennen hun pappenheimers en hun werkwijze, en zijn dus allang (mentaal) voorbereid op andere minder comfortabele tijden. Ze weten immers dat het niet blijft zoals het is. Hun popcorn-voorraad is aangevuld…
“De comfortabele tijden gaan dan met of zonder oorlog eindigen…” – De comfortabele tijden eindigen… -DGZ-
