Source: Werkloze op zoek naar een baan: ‘Ik kan niet werken’ | De Telegraaf
Het paard achter de wagen spannen… Het kwaad is allang geschied…
De demotiverende werking heeft al huis gehouden. Het “niet willen werken virus” heeft men al net zo lang stilzwijgend getolereerd.
Het is één van de redenen om hier geen vinger méér krom te maken dan noodzakelijk. Iedereen kent ze in de eigen woonwijk of zelfs als buren. Ze kunnen alles, van poetsen tot verbouwen en autorijden, maar van werkdiscipline willen ze niets weten. Dat geldt dan zowel voor de eigen bevolking als voor het groeiende leger “nieuwe Nederlanders”. Laten we zeggen iedereen die hier AOW opbouwt door er alleen maar te zijn…
Oorzaak, veroorzakers en startpunt van hun ongedekt geldcircus: augustus 1971… steeds weer. Vanaf dat moment werd alles en iedereen met dat geld gekocht en omgekocht.
“Sinds 1971 ging het imperium al over in de neergaande fase van financiële expansie waarin de kapitalisten zich zijn gaan toeleggen op bankieren, speculatie en andere NIET-PRODUCTIEVE activiteiten.” Niemand klaagde… Gratis geld is mooi, tenzij er tekorten gaan optreden. Dan komt het prijskaartje en de verantwoordelijken kunnen zich plotseling aan niets meer herinneren of weten het al niet meer…” – Nederland is toe aan daadkrachtig kabinet, oproep uit samenleving lijkt aan dovemansoren gericht – De-industrialisatie…
In alle haarvaten van de samenleving moest het geld gepompt worden. Men wist van alle gekheid niet meer voor wie allemaal en hoeveel uitkeringen men moest verzinnen om dat ongedekte geld er doorheen te kunnen jagen en zodoende via consumptieve uitgaven HUN felbegeerde economische groei te kunnen garanderen…
Naast de ook destijds voor dat doel geïnstalleerde tweeverdiener-samenleving is die gang van uitkeringszaken tot en met vandaag een drijvende kracht, en die wordt dus zo lang mogelijk in stand gehouden, hoe krom het ook is en hoe onrechtvaardig het ook uitpakt…
Álle uitkeringen, van bijstand tot en met ziekte en/of arbeidsongeschiktheid zijn enorme “scheeftrekkers” en zouden streng beperkt of zelfs afgeschaft moeten worden. Maar ja, dat gaat niemand van het politiek samenraapsel de massa vertellen natuurlijk…
Om dat op termijn onbetaalbare stelsel dan toch, in ieder geval gedeeltelijk af te kunnen breken, geeft men de voorkeur aan sluipend afbraakbeleid, liefst gevolgd door oorlog. Die lost immers al hun (financiële) problemen op… Daarna wil men een andere (hutspot-)samenleving met een ander volk, maar nooit terug naar de eerdere toen nog logische orde zoals die gold vóór 1971. Díe oude orde namelijk mét intacte gezinnen (zonder falende jeugdzorg of andere geldverslindende de ware oorzaak verbergende fratsen) en een hoog geboortecijfer zou de doodsteek betekenen voor het geldregime.
“Men zou anders wel eens dicht bij de bron en de bestuurlijke veroorzakers van ellende en de niet meer regulier op te lossen ZELFGEMAAKTE “problemen” kunnen komen. HUN kapitalen verslindende “jeugdzorg” bijvoorbeeld lost niets op. Het is zoiets als die massa niet werkende verkoudheidsmiddeltjes die niet werken en slechts symptoombestrijding zijn.” – De meest basale, maar verguisde werkelijkheid…
Het is noodzaak om kinderen en teenagers uitdrukkelijk te waarschuwen voor hun “kunst- en vliegwerk” met een nieuwe hutspot-bevolking, waarin ze – zoals het er nu uitziet – niet al teveel inspanning moeten gaan leveren… -DGZ-